TERUGBLIK 2019

25 maart 2019

TERUGBLIK 2019

Ik had besloten om naar de rouwgroep te gaan in het Bekkerveld om te praten over mijn verlies.
Ik had het gevoel dat ik het niet alleen aankon. Samen met gelijkgezinden… ik was vol verwachting en ook nerveus de eerste keer.
We stelden ons aan elkaar voor en iedereen vertelde zijn eigen verhaal en zijn eigen verdriet en er vloeiden bij iedereen tranen.
Je was vrij om iets te zeggen; je was niet verplicht, maar samen ging alles beter en we deelden de pijn met elkaar.
De gedichten brachten een achtbaan vol emoties teweeg. Je dacht wel eens: ‘nu is het genoeg’, ‘meer kan ik niet hebben!’ Maar toch zijn we sterker dan we zelf denken.
Na enkele zondagen gingen de gesprekken ook over andere dingen en je kon ook weer een beetje ontspannen.
Vandaag was het de voorlaatste keer dat wij elkaar treffen. Ik zal het zeker missen, al die gesprekken, de andere dames en onze twee begeleiders. Er volgt nog een uitje met zijn allen. We maken er een gezellig dag van… maar onze geliefden gaan in gedachte met ons mee.