IMG_0475

   

De Rouwcursus
We zitten allemaal om de tafel
En allemaal met het zelfde verdriet.
Onze grote liefde verloren,
en af en toe beseffen we het niet.
We begrijpen elkaar zonder woorden
en voelen elkaar aan.
We zitten in hetzelfde schuitje
en moeten alleen verder gaan.
We proberen elkaar te helpen.
Een schouderklopje, een lach of een traan;
door deze zware hel te gaan,
begrijpt alleen degene,
die het zelf heeft moeten doorstaan.
Maar wij moeten allemaal verder
met dit hele grote verdriet.
Zonder onze man.
De tijd zal het leren.
Maar of ik het kan?
Dat weet ik nu nog niet.

Dit gedicht werd gemaakt door Ineke Habets-Hellebrand. Zij deed mee aan de rouwgroep in Kerkrade dit jaar. Haar gedicht werd gekozen ook  door de rouwgroep. omdat het zo treffend onder woorden brengt hoe het voelt als je  probeert over je grote verdriet te praten. Jacques Vestjens, pastor.

Verder lezen...